Wiosenna lambada

Powabna Wróżka zbliża się nieśmiało,
czaruje wdziękiem, sieje wokół zioła,
a wiatr błękitem na wskroś zachwycony,
tańczy lambadę.

Wzruszone chmury śpiewnie mu wtórują,
by wkraść się w łaski przeźroczystej damy,
co z kropli rosy ma suknię utkaną
i włosy lniane.

Z deszczem zawarła układ ponad wszystko
i teraz czeka na jego spełnienie.
Pragnie dla świata kilku kropel szczęścia
w tym uniesieniu.

Ma oczy z blasku skradzionego gwiazdom
i go rozsiewa po stęsknionej ziemi,
tańczy po polach, w bezbrzeżnym bezkresie,
nienasycona.

Uwodzi wzrokiem, w dłoniach dzierży perły,
którymi hojnie obdarza ruczaje,
a pod jej krokiem wszystko promienieje
i sięga Nieba.

Już tylko patrzeć, jak świat oczaruje
do tańca porwie słońce wraz z księżycem
i w tej lambadzie gwiazdy się zatracą,
nieposkromione.

Autor

T.M.T

Według horoskopu celtyckiego jestem Jaśminem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 1 a 14 maja… / Zgodnie z horoskopem Majów jestem Szafirem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 23 kwietnia a 12 maja… Jestem numerologiczną Trójką. Według horoskopu solarnego, kto urodził się dnia 7 maja, nie sprzeniewierza się swym ideałom…

2 komentarze do “Wiosenna lambada”

  1. Witaj Tamaruś….
    Jest wiosna…. jeszcze daleko, na razie wiatr ją przynosi, widać ją w chmurach w kropelkach deszczu, w gwiazdach, w pięknym nieboskłonie….
    Tylko patrzeć, jak zjawi się w pełnej krasie…w bieli kwiatostanu przyrody…
    Dziękuję Poetko za sygnał wiosenny…tylko Jej patrzeć…

  2. Przeczytałem raz, przeczytałem drugi … potem trzeci . Bo aby zrozumieć poetę, dotrzeć do jego myśli, do jego podświadomych pragnień i nie wyrażonych słowami życzeń z nadzieją związanych trzeba nad każdym dziełem poety zatrzymać się dłużej niż na chwil kilka zaledwie. Trzeba się pochylić nad słowami, trzeba wejrzeć w duszę poety, trzeba swoje marzenia skonfrontować ze słowami poety. Wówczas uważny czytelnik czasami odnajdzie tam samego siebie… odczyta przekaz zawarty w wersach, w strofach, w całości wiersza.
    Dla mnie Tamaro ta Twoja ” Wiosenne lambada ” ma postać, pragnienia i marzenia kobiety. I myślę Tamaro, że dla Ciebie także. Wszak już na początku pierwszej strofy, w pierwszym wersie czytam, że to jest nikt inny, tylko ” Wiosenne wróżka ” … a więc kobieta. Kobieta, pełna dobroci, ufności i życzliwości do wszystkich ludzi, spełniająca ich życzenia, ale też mająca swoje marzenia i swoje pragnienia.
    To przecież kobieta jest tą, która czaruje swym wdziękiem, jest uroczą damą, co z kropli rosy, a może też z wielu łez, ma suknię utkaną. Pragnie dla świata kilku kropel szczęścia…. każda kobieta chce kochać i być kochaną. Wróżka dla świata pragnie kilku kropel szczęścia, ale przecież wie doskonale i marzy o tym, że jak świat szczęśliwy będzie to i ona tego szczęścia posmakuje. Wszak zawarła układ z deszczem.

    ” Uwodzi wzrokiem, w dłoniach dzierży perły,
    którymi hojnie obdarza ruczaje,
    a pod jej krokiem wszystko promienieje
    i sięga Nieba.”

    To jest właśnie słowem malowany portret kobiety… kobiety pięknej, znającej swoją wartość, obdarzającej swym uśmiechem ludzi, ufnej w dobroć świata i szukającej swojego w nim miejsca. Bo nawet największa piękność potrzebuje innych oczu, w których swą urodę dojrzeć może i duszy innej, w której zrozumienie znależć potrafi.
    I zarówno Twoja dobra, wiosenna wróżka Tamaro, jak i każda kobieta, a szczególnie jej dusza potrzebuje serdeczności innych, potrzebuje ufności…. bo tylko wówczas blaskiem promienieje gdy jest miłością otoczona. Tylko taka ” wiosenna wróżka ” może oczarować świat, do tańca porwać gwiazdy wraz z księżycem, w której serce śpiewa, która czuje się kochaną, potrzebną i która odnajduje swoje szczęście w innych oczach, w innej duszy i w zgodnym rytmie serc i dusz właśnie, tworzy cudowny świat własny, ale też i radość rozsiewa dookoła.
    Bo radość, uśmiech i szczęście tego świata jest sumarycznym wynikiem radości, uśmiechu i szczęścia wiosennych wróżek. To właśnie kobiety są takimi wróżkami, to one wnoszą wiosnę w inne serca, to one promieniują ciepłem i serdecznością, to one porywają do tanecznej lambady swoich bliskich i najbliższych.
    Ale tylko wtedy, gdy same są nieustannie otulane uczuciem miłości, a szczęście trzyma je nieustannie za rękę.
    I wtedy i tylko wtedy w tej tanecznej lambadzie zatracają się gwiazdy nieposkromione…. …

    Ale skoro ja w swojej wyobraźni dostrzegłem w tym Twoim pięknym wierszu Tamaro kobietę, jej osobowość, jej duszę i potrzeby serca to …. w wolnym czasie popatrz na ten klip …

    https://youtu.be/MbtIli_XQOY?list=PL1YWjhYvxHOM93RdeENX4HLLSe__eYMsF

    ….jakoś bardzo treść jego łączy się w mojej wyobraźni treścią i przesłaniem tego Twojego wiersza. ….

    Pozdrawiam serdecznie Tamaro.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.