Taniec chmur…/ jak w życiu człowieka…/

◕◕◕____________________________

Na błękitnym nieboskłonie tańczą chmury,
w białe suknie przyodziane jak do ślubu…
Zwiewnie, lekko podrygują jak Anioły,
i do tego im nie trzeba żadnej próby…

Czasem, gdy się jedna naburmuszy lekko,
to natychmiast inne ją rozchmurzyć pędzą…
Aby każda biała suknia jak od Diora,
nigdy nie pokryła się szarością nędzną…

Swoje rozmarzone i pogodne buzie,
wystawiają wprost do słonecznego blasku…
One dobrze wiedzą, co najlepsze dla nich,
jak korzystać częściej z tej niebiańskiej łaski…

Aż tu nagle z hukiem błękit się otwiera
i wyłania się z nich bardzo dumna dama…
W sukni tkanej nocą wprost z granatu nieba,
I zaczyna nagle… ostro tańczyć sama…

W swym szaleńczym gniewie błyskawice miota
i nie ważne dla niej, co dzieje się wkoło…
Smutne białe damy zniknęły w popłochu,
bo już im w granacie nie jest tak wesoło…

Muszą przetrwać dąsy oburzonej damy,
By znów zacząć pląsy, już nadeszła pora…
Ale jeszcze czyszczą swoje białe suknie,
skrojone, jakby przez samego Diora…

Słońce im pomaga poczuć się nadobnie
i wciąż pląsać z gracją po błękicie nieba…
One mu ufają, znów tańczą radośnie,
bo do pełni szczęścia niewiele im trzeba…

_________________________◕◕◕

Autor

T.M.T

Według horoskopu celtyckiego jestem Jaśminem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 1 a 14 maja… / Zgodnie z horoskopem Majów jestem Szafirem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 23 kwietnia a 12 maja… Jestem numerologiczną Trójką. Według horoskopu solarnego, kto urodził się dnia 7 maja, nie sprzeniewierza się swym ideałom…

10 komentarzy do “Taniec chmur…/ jak w życiu człowieka…/”

  1. Idę z Tobą, w Twoim myśleniu Tamarko…widzę to, o czy tak cudownie piszesz….nawet burza jest śliczna ….mocno pozdrawiam…Ryszard…

  2. Jak w życiu człowieka…. dokładnie tak poetko, jak w życiu człowieka.
    Też bywa, ostatnio nawet często, że zgodną grupę ludzi, cieszących się sobą nawzajem, nagle swoim, często brutalnym zachowaniem, przybysz jakiś rozsadza od środka, rozpędza …. zawiść rozsiewa wokół, popłoch wywołuje i … szarpie i plami te suknie od samego Diora. Jak w życiu poetko, jak w życiu…
    Ale aby tak pięknie to ująć jak w wierszu tym, trzeba mieć wyczulony zmysł obserwacji, trzeba psychikę ludzi a nawet grupy rozumieć, trzeba socjologię znać…
    Piękne, białe chmurki, jak z dziecięcych marzeń pierzynki, zgodnych i niezbędnych sobie osób ta twoja Dumna Dama w sukni wprost z granatu nieba utkanej rozpędziła …. bo Jej się wydaje, że Ona tutaj Pani, że do niej niebo całe jest stworzone i że nawet słońce całe tylko jej się należy… wszak okryła go granatem swym i tylko dla siebie jego ciepło zachować chciała…..
    Ale cierpliwe, ciepłem i dobrocią przepełnione słońce pozwoliło się jej wytańczyć, złośliwości wyzbyć i jej negatywną energię, wraz ze strugami deszczu i hukiem piorunów na ziemię odesłało i znowu zgoda, serdeczność, uprzejmość i takt zapanował na nieba błękicie….. jak w życiu, poetko, jak w życiu….

    1. ✺──────
      Największym skarbem człowieka jest powściągliwy język, a największa przyjemność to posługiwanie się nim z umiarem.
      / Hezjod /
      ───────✺
      Edwardzie, znasz piękno języka i nie bronisz się przed nim, podobnie jak ja… Twoje skojarzenia są cudne, doskonale odczytujesz moje myśli, jakby były skierowane do Ciebie, a one najczęściej nie mają konkretnego adresata, ale oczywiście, można się z nimi utożsamiać, temu między innymi służą. Słowa są jak ptaki… Mogą lecieć tam, gdzie są oczekiwane, pożądane i jest przemiło, jak dolatują i spełniają marzenia… bo człowiek bez nich byłby dużo uboższy… Dziękuję Ci za to, pisz jak najwięcej, będzie mi przemiło…

  3. żyjemy w konkretnej przestrzeni i środowisku, a tak nie wiele przyglądamy się przyrodzie – banalne zachodzenie słońca to i owszem, ale taniec, balet chmur na niebie wymaga trudu zadzierania głowy – Ty pięknie patrzysz…

  4. Witaj Tamarko:)
    Stosując przenośnie prawdziwie opisałaś stosunki międzyludzkie. Niestety tak to bywa, niejeden chcąc osiągnąć swój cel tak się zachowuje jak ta dumna dama w sukni tkanej z granatu nieba. Na szczęście nie wszyscy ulegając podporządkowujemy się takiej „damie” i to jest piękne!!!

    1. ღ______

      Żyć to znaczy okazywać wdzięczność za słoneczny blask i miłość, za ciepło i czułość,
      których jest tak wiele w ludziach i rzeczach.
      / Phil Brosmans /

      ღ______

      Serdecznie dziękuję… Słońca w sercu i na niebie…

  5. Myślę, że powinno się starać żyć skromnie….Trzeba też umieć wyciągnąć rękę do drugiego człowieka, ale nie na pokaz, nie gdy wszyscy patrzą, tylko wtedy gdy inny tego potrzebuje, bo nie wiadomo kiedy my znajdziemy się w potrzebie…..ot i to by był cudowny taniec w chmurach….
    Co do wiersza… naprawdę świetny…….

  6. Ten wiersz jest cudowny! Bardzo ciepły, bardzo subtelny, bardzo delikatny i bardzo lekki. Ja Pani Tamaro kocham takie wiersze bo ich treść zawsze mi pomaga się chociaż na chwilę oderwać i zapomnieć o problemach. Czytając go właśnie tak się poczułam… Zamknęłam oczy i się rozmarzyłam czułam się tak jakbym tańczyła walca w pięknej długiej balowej sukni.
    Pozdrawiam Panią bardzo serdecznie.
    Lidia Markiewicz

  7. TAMARKO PRZEKAZUJE CI PIĘKNY WIERSZ O NADZIEJI.

    Zdziwiona nadzieja zapytała czemu jej się przypatrują uśmiechając się?
    Nie pamiętasz? Gdy znaleźliśmy naszą miłość byłaś u nas codziennym gościem i ty pomagałaś nam spokojnie patrzeć w przyszłość, ty umacniałaś w nas wiarę, że poradzimy sobie z wszelkimi trudnościami kiedy ogarniało nas zwątpienie, ty zasiadałaś z nami do każdego posiłku i prostowałaś nasze sny. Ty siadałaś też przy naszych łóżkach gdy byliśmy chorzy i pląsałaś wokół gdy była w nas radość. Chcemy Ci bardzo podziękować. Idź do ludzi, oni ciebie potrzebują bo bez ciebie ich miłość jest beznadziejna i pomachali jej na pożegnanie. Wzruszyła się nadzieja, że jednak nie wszystko stracone, że jednak jest ludziom potrzebna i uśmiechnięta poszła dalej przemierzać świat bo wiedziała, że dzięki niej wszystko jest możliwe. ………

    ….ŻYCZĘ POWODZENIA I RAMYCH RADOSNYCH CHWIL.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.