Tam, gdzie spadają Anioły… Czerń, biel, szarość – jak w życiu człowieka…

/ na podstawie powieści Doroty Terakowskiej /

Postacie:

Anioły dobra, światła: Anioły ciemności:
Anioł I AVE – Anioł ciemności I –
Anioł II – Anioł ciemności II –
Anioł III – Anioł ciemności III –
Anioł IV – Anioł ciemności IV –

Osoby : MATKA – Anna, OJCIEC – Rafał, CÓRKA – Magda, POSTAĆ ze skrzypcami
Ciemność, powoli rozświetlana; na scenie dwa parawany, pomiędzy nimi większa
szczelina, na parawanach zawieszone cienkie płótno; za parawanem stoi postać,
gra na skrzypcach delikatną melodię – wycofuje się potem (powiększa tym samym cień).

Pojawia się Anioł Ave, który bawi się parasolem – figlarny.
( 1 fragment muzyczny – Abba – I Have A Dream – I, II cz.),
postać ze skrzypcami mówi zza parawanu tekst:

Mam sen, piosenkę do zaśpiewania,
która pomoże mi radzić sobie z czymkolwiek.
Jeżeli zrozumiesz cudowny czar baśni,
możesz znieść przyszłość nawet, jeśli Cię zawiedzie.
Ja wierzę w anioły,
coś dobrego we wszystkim widzę.
Ja wierzę w anioły,
kiedy wiem, że czas jest dobry dla mnie
przejdę pod prąd – mam sen.

Mam sen, fantazję,
która pomaga mi w realności
i moje przeznaczenie czyni ją wartą chwili.
Przebić się przez ciemność w ciszy kolejną milę.
Wierzę w anioły,
coś dobrego we wszystkim widzę.
Ja wierzę w anioły,
kiedy wiem, że czas jest dobry dla mnie.
Przejdę pod prąd – mam sen.
Przejdę pod prąd – mam sen.

Mam sen, piosenkę do zaśpiewania,
która pomoże mi radzić sobie z czymkolwiek.
Jeżeli zrozumiesz cudowny czar baśni,
możesz znieść przyszłość nawet,
jeśli Cię zawiedzie.
Ja wierzę w anioły,
coś dobrego we wszystkim widzę.
Ja wierzę w anioły,
kiedy wiem, że czas dobry, czas dla mnie,
przejdę pod prąd – mam sen.

II

Zza parawanów, otwierając parasol, wychodzi postać Anioła Ave –
nieco zabawna, romantyczna, przygląda się „słońcu”, demonstracyjnie
otwiera parasol… Przed parawanami, na scenie, w różnych pozach
zastygłe anioły: białe i czarne – one też dopiero teraz podnoszą się
i stają.

III

Wchodzą trzy postacie: rodzice z córką Magdą w środku; zapatrzeni
w siebie, wyglądają na zadowolonych, nawet szczęśliwych… Za nimi
do przodu podchodzi Anioł Ave. Anioły ciemności stukają parasolami,
a rodzice zaczynają jakby szukać czegoś innego; zostawiają dziecko
i rozchodzą się: Matka podchodzi do sztalug, Ojciec idzie do komputera.
Magda spogląda w stronę odchodzącej matki, mówiąc:

Magda: Mamo, weź mnie za rękę, nie zostawiaj mnie…

/ Anioły dobre reagują /

Matka ( patrzy na malowany przez siebie obraz) : Ta postać nie jest
taka, o jakiej marzę, rysy twarzy tej matki są martwe…
( mówi do siebie, oddala się w stronę rzeźby)

/ Anioły zła reagują /

Magda:: Mamo, weź mnie za rękę. (prosząco)

Matka: Jej dziecko nie umarło. Wciąż żyje, ale cierpi…
( tylko do siebie i ewentualnie do publiczności)

Magda: Mamo, mamusiu – chodź, weź mnie za rękę! Popatrz, Anioły fruwają po niebie…
(Anioły wykonują ruch łagodny, obracają parasole)
Matka: (zamyślona) Tak.. ładnie nazwałaś ptaki, córeczko.
( rodzice, stając po obu stronach sceny; mają „atrybuty odejścia” – książkę i sztalugi )

IV

( 2 fragment muzyczny – Jan Kaczmarek – Dancing with The Bear – IV, V cz.)

Magda zostaje sama na środku sceny, rozgląda się (patrzy w stronę aniołów):

Magda: Anioły są dobre, są takie dobre…(z zachwytem)
/Magda widzi tylko białe Anioły, odwraca się tylko w ich stronę,
podchodzi, „rozpoznaje anioły”. Pląsa z nimi, potem zwraca uwagę
na Anioła Ave. Podchodzi do niego – on jest inny, jeszcze piękniejszy.
Magda zaczyna się bawić z Ave – tańczy z nim. Inne Anioły przypatrują
się zaciekawione.

V

Ave – daje dziewczynce otwarty parasol (symbol swej anielskiej mocy).
Magda cieszy się z podarunku, ogląda, składa, otwiera. Awe –
kładzie się na podłodze, zachwycony, że uszczęśliwił Magdę.

VI

( 3 fragment muzyczny – Beethoven – Sonata księżycowa – VI, VII, VIII cz.)
Potem Ave przywołuję Magdę i posyła ją do rodziców. Jest pewny, że to
pomoże dziewczynce. / kiedy ona mówi do ojca – Ave przysłuchuje się
z przejęciem niby – rozmowie /

Magda: Tato, nie lubią mnie w szkole. . .
(Anioły dobre reagują, podchodzą, zaglądają )

Ojciec: Jaki to Bóg rządzi w Internecie, jak go znaleźć ?
(zajęty wertowaniem książki – Anioły złe się uaktywniają,
ostre gesty, gwałtowne ruchy )

Dziewczynka z rezygnacją odchodzi, idzie do matki:

Magda: Mamo, wczoraj dostałam następną jedynkę z matmy,
ja się tych równań nigdy nie nauczę!!! / mówi z żarliwością,
chce, aby matka zainteresowała się nią )

Matka: Van Gogh cierpiał, gdy malował. Obciął sobie ucho, wiesz…?

Dziewczynka odchodzi, znowu w stronę Ojca.

Magda: Tato, chciałabym z tobą iść do kina, grają romantyczną komedię!

Ojciec: Czy to On nadaje kształty fraktalom?
/ ojciec nie słucha, zastygły w bezruchu /

Magda podchodzi do matki, przygląda się matce, ta jej nie zauważa, potem mówi:
Magda: Zauważyłam, że nic cię nie boli, nawet wtedy, gdy malujesz ból.
/ odchodzi zrezygnowana /

VII

Magda siada na środku, sceny, kołysze się jak w chorobie sierocej,
potem kładzie się na podłodze i wpatruje w niebo. Modli się, ale jakby
„kamiennymi wargami”: stój przy mnie – powtarza to wiele razy, kołysząc się.

Anioły białe zasłuchane w modlitwę. Powtarzają : ku pomocy.
Zaczynają przynaglać Anioła Ave do reakcji. Potem się wycofują.
Na środku zostaje Ave, Magda pomiędzy zajętymi rodzicami wciąż
powtarza swoją „modlitwę” przytulając parasol.

VIII

Rodzice rozmawiają ze sobą o swojej córce, odwróceni do siebie
tyłem, zajęci swoimi pasjami:

Matka: Ona jest fantastyczna!
Ojciec: Znakomicie organizuje sobie czas.
Matka: Ona jest taka zaradna!
Ojciec: Nie marnuje go na głupoty…

IX
( 4 fragment muzyczny – Lost in space theme – IX, X cz.)

Anioły ciemności zaczynają atakować Ave…. /atak musi być bardzo
dramatyczny, Anioły ciemności inicjują taniec imitujący walkę,
otaczają Ave, uderzają rytmicznie parasolkami o podłogę, jeden z nich
przebija biały płótno na parawanach – symbol harmonii i nieba.

Jednocześnie Magda próbuje otworzyć parasol krzyczy: Nie potrafię!
(akcja na dwóch planach)

Ważnie jest, by „przebicie ekranu było zaraz po dramatycznym okrzyku
dziewczynki : Nie potrafię! (chodzi nie tylko o otwarcie parasola..)

W tym momencie Ave upada.
W tym samym momencie Magda odrzuca parasol, którego nie potrafiła
otworzyć. Słabnie, kładzie się. / największe napięcie w całym spektaklu,
zdeformowana lub groźna muzyka /

X

Do Magdy podchodzą Anioły ciemności, Ave leży „zwyciężony” przez czarne anioły.
Anioł ciemności wypowiadają kwestie, w dalszym ciągu skradając się w kierunku Magdy:
Anioł ciemności I: Nagromadzenie cierpienia może być groźne, ha, ha
/ wypowiada z ironią i zastyga /.

Ave odpowiada, starając się pomóc Magdzie:

Cierpienie należy do życia. Jeśli cierpisz, wciąż żyjesz. Pogódź się z tym!

Anioł ciemności II: A jeśli ból będzie większy niż można znieść?

Ave ponownie odpowiada:

Cierpienie należy do życia. Jeśli cierpisz, wciąż żyjesz. Pogódź się z tym.

Anioł ciemności III:

W środku twojej głowy fruwają czarne motyle. czarne motyle / z szyderstwem /
Awe z oddali odpowiada: Cierpienie należy do życia. Jeśli cierpisz, wciąż żyjesz.
Pogódź się z tym!!!

Akcja w tym miejscu zostaje zatrzymana. ( muzyka urywa się )

XI
( 5 fragment muzyczny – Jan Kaczmarek – Obsession XI, XII, XIII cz.)

Światła skierowane na rodziców:
Anioły światła podbiegają do rodziców. Taniec pełen napięcia, dramatyzmu,
ponaglenia. Powtarzają / dramatyzm narasta / :

Anioł I / do matki/ : Gdzie jest Magda?! Gdzie jest jej Anioł Stróż?!
Anioł II /do ojca / : Wszystko jest jeszcze możliwe!
Anioł III /do matki/: Dlaczego łudzicie się, że straszne rzeczy
zdarzają się innym, tylko nie wam?
Anioł IV /do ojca /: Po to jest człowiek żeby niemożliwe stało się możliwe!
Anioł I (do matki): Nigdy nie jest zbyt późno!

Anioły dobra oddalają się, zabierając rodzicom rekwizyty: sztalugę i komputer.
Postacie rodziców budzą się z odrętwienia, zaczynają żyć, interesować się córką.

XII

Rodzice podchodzą do Magdy, która leży na środku. Pochylają się nad dzieckiem.
Magda: Anioły są dobre.
Ojciec: Wszystko jest możliwe. Czytałem o tym.
Matka: Od dawna powinniśmy o tym wiedzieć.
/ Starają się ją podnieść. Anioły zła nie dają za wygraną, próbują przeszkadzać. /

Anioł ciemności I: Bycie człowiekiem jest trudne
Ojciec: Człowiek jest z natury dobry, choć czasem o tym zapomina.
Anioł ciemności II : Bycie człowiekiem jest bardzo trudne.
Matka: Trzeba żyć pomimo wielu łez.

XIII

Magda podnosi się i z pomocą rodziców idzie w kierunku Anioła Ave, o
ddaje mu parasol, potem wraca do rodziców. Przyglądają się temu, co robi Ave.
Ave bierze parasol, powoli odwraca się, zmierza w kierunku przebitego
ekranu / jego ruchy są czytelne/. Anioły ciemności wycofuję się „po angielsku”.

Ave: Cierpienie należy do życia! / mocno, zdecydowanie /
W tym czasie za ekranem ustawiają się anioły światła i postać ze skrzypcami.
XIV
Ave przechodzi przez rozdarcie na druga stronę. Jest to symbol powrotu do harmonii
Magda i jej rodzice stają odwróceni w jego stronę / tyłem do widowni /.

Światła gasną i podświetlona jest tylko postać ze skrzypcami, która gra
tę samą melodię co na początku.

( 6 fragment muzyczny – Jan Kaczmarek – First memories – zakończenie )

opracowanie T.M.T., luty 2009

Spektakl ten został przeze mnie wystawiony w marcu 2009 roku
w Publicznej Szkole Podstawowej nr 9 w naszym mieście
w ramach podsumowania Szkolnego Przeglądu Teatralnego,
na zaproszenie organizatorów i przyjęty z wielką sympatią.
Następnie spektakl został zaprezentowany podczas Dnia Otwartego Szkoły.

http://nk.pl/#profile/23608597/gallery/album/2/76
http://nk.pl/#profile/23608597/gallery/album/2/74
http://nk.pl/#profile/23608597/gallery/album/2/72

Autor

T.M.T

Według horoskopu celtyckiego jestem Jaśminem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 1 a 14 maja… / Zgodnie z horoskopem Majów jestem Szafirem… jak wszyscy urodzeni pomiędzy 23 kwietnia a 12 maja… Jestem numerologiczną Trójką. Według horoskopu solarnego, kto urodził się dnia 7 maja, nie sprzeniewierza się swym ideałom…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *