Blog

Wspomnienie…

––––===≡≡ ◊

Magiczne podwórko sprzed lat…
to radość i wyobraźnia!
Okno otwarte na świat,
z widokiem niemal do nieba…

Pierwsze spełnianie się marzeń,
lot na huśtawce do chmur,
wśród mnóstwa niezwykłych zdarzeń,
w pamięci osiadłych jak kurz.

Dziś takich podwórek już nie ma,
są inne zdarzenia i czas,
więc szukam tego kamienia,
co wyspą był wśród wielu raf…

––––===≡≡ ◊

Magia…

────═◕

Niebo na zachodzie
w złoto przyodziane,
purpury i fioletu
też mu nie brakuje,
a tam, gdzie z horyzontem
tyle barw się styka,
jeszcze widać słońce,
jak powoli znika.
Ostatnie dziś już ślady,
ostatnie kolory dzisiejszego dnia,
teraz noc powitać nas granatem
ten codzienny zaszczyt ma…

──────────═◕

Zimowa samotność…

Dawne, ale zgodne z obecną aurą…

────═◕◕◕═────

Drzewo samotne bielą spowite,
jak panna młoda w śnieżnym welonie,
puch biały ścieżki, aleje kryje,
jakże to czyste w swojej zasłonie.

Spadają gwiazdy, tańczą na wietrze,
mroźnym podmuchem ostro strącone,
a każda gałąź jest wysrebrzona
i blaskiem słońca też naznaczone…

───────═◕◕◕═───────

Świat…

ღ_____

Moje pierwsze zdziwienie…
dziecięce zapatrzenie,
w to, co trwa już od tysięcy lat…

Błękitem olśniona,
w naturę wpatrzona,
staram się zrozumieć ten świat…

Te chwile niewinne,
zwyczajne, dziecinne,
na dnie serca złożone, jak największy skarb,

są dzisiaj wspomnieniem,
nieśmiałym marzeniem,
o tym, co odeszło wraz z upływem lat…

ღ________________

Przyjaciel księżyc

––==≡≡ ◊ ≡≡==––

Blady księżyc wolno krąży po niebie,
rysuje okrąg na szafirowym tle,
spoglądam taką ciemną nocą na niego,
jak dobrze, że on wciąż nie widzi mnie…,

On na nieboskłonie zawieszony,
tak na chwilę, jakby się przypatrzeć chciał,
co się dzieje na tych ziemskich szlakach,
które Stwórca człowiekowi dał.

––––===≡≡ ◊ ≡≡===––––